Robbie van Erven Dorens

‘Robbie van Erven Dorens was de motor die de golfsport nodig had’ 
Het zijn de verhalen achter de objecten die het Nederlands Golfmuseum tot leven brengen. Van mensen die over vroeger en nu kunnen vertellen. Van Robbie van Erven Dorens prijkt in het museum een sfeervolle zwart-witfoto van deze levende golflegende.

Mister Golf
Een oude zwart-witfoto met Robbie van Erven Dorens hangt in het museum. Op de plek waar charismatische figuren geëerd worden. Genomen in 1959 na een gewonnen wedstrijd tegen Duitsland.

In golfkringen staat Robbie van Erven Dorens (1937) bekend als Mr Golf. De Koninklijke Nederlandse Golf Federatie (NGF) benoemde hem tot Lid van Verdienste. Hij was het die het Dutch Open (KLM Open) tot grote hoogten wist te stuwen. Zelf speelde hij het spel niet onverdienstelijk. Maar dat had veel beter gekund, meent hij.

‘Och, ik vond het leuk, maar had er niet alles voor over om een excellente golfer te worden. Andere dingen vond ik ook belangrijk. Ik ben graag onder de mensen en houd van een sigaartje en een drankje’, zegt hij, gezeten aan een lange houten tafel in de keuken van zijn authentiek ingerichte kasteel in Loenersloot.

Hij is een levensgenieter, een mensen mens. Eigenschappen die hem ver hebben gebracht. In 1980 richtte hij golfpromotiebureau REVED International op, dat de organisatie van de Dutch Open overnam van de NGF.

‘Robbie was uitermate kleurrijk en goed in het leggen van contacten’. aldus Henk Heyster, voormalig directeur van de NGF. ‘Hij had toegang tot de hoogste zakelijke kringen, zelfs tot het koninklijk huis. Een power man met moderne organisatorische opvattingen en enorm energiek. Dat droeg hij op anderen over. Ik denk dat hij op het juiste moment de motor was die de golfsport nodig had.’

Van vader op zoon
In zijn jeugd was de golfsport nog vrij elitair, voorbehouden aan een selecte groep. Zelf kwam hij uit een bemiddeld gezin. Vader architect, moeder dochter van de directeur van de Deutsche Bank. Een sportief gezin. In zijn jeugd hockeyde hij bij Laren. Herinneringen van vroeger worden scherper naarmate je ouder wordt. Zo kan hij nog gedetailleerd vertellen op welk moment hij die sport verruilde voor het golfen.

‘Ik droom er nog wel eens van. Ik was in die tijd rechtsbinnen. In een wedstrijd scoorde ik in de eerste helft. Peerde de bal goed in de hoek, maar de scheidsrechter floot hem af. Toen dat in de tweede helft nogmaals gebeurde, ben ik het veld afgelopen. Ik ging naar huis en zei tegen mijn vader: dan ga ik die sport van jou wel doen.’ 

Zijn vader, Jan Frederik van Erven Dorens, was lid van de Hilversumse Golf Club. Van hem leerde hij de eerste kneepjes. ‘Een goede teacher’, weet hij nog. Met ogen schitterend van genoegen haalt hij anekdotes uit die tijd op. Verhaalt over zijn verblijf in Schotland, waar hij vaardiger wilde worden in de Engelse taal en meedeed aan golfwedstrijden met de lokale bevolking.

Tot op hoge leeftijd speelde hij nog golf. Jammer genoeg is dat niet meer mogelijk vanwege zijn pijnlijke duimgewrichten. ‘Daar moet echt iets aan gebeuren’, zegt hij een spijtige blik op zijn handen werpend. Een ware golfer ben je voor het leven.